S.T.A.L.K.E.R. Wiki
Advertisement
„Samotne psy nie są zbyt groźne, ale całe stado to już spory problem. Atakują tylko, gdy są głodne... kłopot w tym, że rzadko kiedy nie są. Jeśli przyjdzie ci walczyć z całym stadem, spróbuj je po kolei powystrzelać z wyżej położonego miejsca, inaczej po prostu cię przewrócą. Zwłaszcza jeśli są z nimi dorosłe nibypsy. Nie są dużo silniejsze od ślepych psów, ale znacznie bardziej przebiegłe i niebezpieczne... <...>”
— Gonta o Nibypsach

Nibypies (ros. Псевдособака, uk. Псевдособака) to mutant zamieszkujący prawie całe terytorium Zony. Dawno, dawno temu były to dzikie wilki żyjące w lasach Zony w czasie katastrofy, które stały się przodkami tego typu mutantów.


Charakterystyka.png Charakterystyka

„Pomimo swej nazwy nibypsy pochodzą bezpośrednio od wilków. Zwierzęta zamieszkujące lasy w czasie katastrofy dały początek jednemu z najniebezpieczniejszych gatunków mutantów w Zonie. Nibypsy różnią się od zmutowanych psów mniej więcej w takim samym stopniu, w jakim dzikie wilki różnią się od pudli. Stworzenia te dokładnie oznaczają swe tereny i strzegą ich, atakując każdego, kto jest na tyle głupi, żeby pojawić się w zasięgu ich wzroku. Błyskawiczny refleks, niesamowita zwinność oraz kły ostre jak brzytwa sprawiają, że nibypies jest groźnym przeciwnikiem dla dużych mutantów, jak i dla dobrze uzbrojonych stalkerów.”

Występują zarówno pojedynczo, jak i w stadach. Sam Nibypies atakuje każdego mutanta, który jest mniejszy od niego (na przykład Chomik). Na pierwszy rzut oka ucieka przed większymi mutantami. Ale będąc w stadzie, atakują każdego, kto wejdzie na ich terytorium. Mają wszechobecnych wrogów - Dziki i Mięsacze. W walkach z nimi z reguły wygrywają. Silniejszymi przeciwnikami dla nich są Snorki, Burery i Pijawki, które mogą pokonać tylko w dużych ilościach. Najgroźniejszym wrogiem Nibypsa jest Nibyolbrzym, który dzięki potężnym atakom i sporej ilości zdrowia jest w stanie w pojedynkę zabić całe stado. Nibypsy są neutralne dla Chimer, Kontrolerów i Poltergeistów (ale atakują je w S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla). Wśród sojuszników mają tylko Ślepe psy.

Znane są przypadki oswajania Nibypsów przez Stalkerów: Doktor ma samca, Noe suczkę o imieniu Lassie, która następnie urodziła potomstwo, które pomogło grupie Stalkerów, którzy schronili się na barce przed falą mutantów, gdy zaatakowały statek podczas szczególnie silnej emisji.

Występowanie2.png Występowanie

SoC.png Cień Czarnobyla

CNM.png Czyste Niebo

W tej części pojawiają się znacznie rzadziej niż w Cieniu Czarnobyla i Zewie Prypeci.

ZP.png Zew Prypeci

Ciekawostki.png Ciekawostki

  • Pies Doktora wygląda inaczej niż Nibypies w grze. Wygląda bardziej jak buldog niż wilk.

Literatura.png Literatura

  • W zbiorze opowiadań "Cienie Czarnobyla", w opowiadaniu "Kieł", Nibypsy nazywane są "czarnymi psami"; także w opowiadaniu są "zastępowane" Ślepymi psami: czarne psy są słabsze i mniej doświadczone, chociaż w grze jest na odwrót. Stalker Kieł mówi o różnicy między czarnymi psami a Ślepymi: "Jeśli czarne psy mogą umrzeć w stadach w jednej anomalii w pogoni za zdobyczą, to ślepe psy mają próg utraty w stadzie”. W tej samej książce czarne psy wspinały się na drzewa, by atakować z góry.
  • W książce Dimitrija Sillova "Prawo Snajpera" Nibypsy z Jantaru były mniej więcej wielkości konia.
  • W książce "W strefie mgły" nazywane są Psikerami.
  • W książce "Czerwony sygnał" pojawił się czarnobylski pies o imieniu Bruno, który pomógł głównym bohaterom ominąć anomalie.
  • W książce Władimira Leszczenki "Lot Kondora" jeden z głównych bohaterów opowiada o innej różnicy między Nibypsami a Ślepymi psami. Nibypsy najpierw gryzą, a potem pożerają. A Ślepe psy zjadają zdobycz żywcem.
  • W książce "Epicentrum fortuny" Stalker Lemur wyraża wersję, że Nibypsy to wskrzeszone zwłoki psów, które zmarły po pierwszej katastrofie. Ta książka mówi również, że Nibypsy uwielbiają gryźć Stalkerów od pasa w dół.
  • W książce Krzysztofa Haladyna "Na skraju strefy t. 2" Stalker Sobak posiada oswojonego Nibypsa o imieniu Puszek.

Galeria.png Galeria

Advertisement