S.T.A.L.K.E.R. Wiki
Advertisement
„Pozostałości ludzi... Dla doświadczonego myśliwego samotny snork nie stanowi problemu. Czekasz, aż na ciebie skoczy, a potem faszerujesz go śrutem. Ale kiedy jest ich więcej... Trzeba do nich strzelać najszybciej, jak się da, i unikać ich skoków. One o tym wiedzą i zwykle próbują atakować jednocześnie.”
— Gonta o Snorkach

Snork (ros. Снорк, uk. Снорк) to silny i niebezpieczny mutant, którego można znaleźć we wszystkich grach z serii S.T.A.L.K.E.R.


Charakterystyka.png Charakterystyka[]

„Wygląda na to, że stworzenia te kiedyś były ludźmi, jednak ciężko sobie wyobrazić, jakie warunki mogły doprowadzić do zmiany istoty ludzkiej w tak odrażającego potwora. Snorki to szalone istoty żyjące jak zwierzęta i niewiele się różniące od innych mięsożernych stworów zamieszkujących Zonę. Poruszają się na wszystkich kończynach, wykonując długie skoki i nieustannie obwąchują ziemię, szukając zapachu potencjalnej ofiary. Polują ostrożnie i zachowawczo, często robiąc zasadzki. Dzięki niesamowitemu refleksowi i potężnym mięśniom snork może w okamgnieniu zbliżyć się do ofiary i przygwoździć ją do ziemi jednym długim, dokładnym skokiem. Przy ich ciałach znajdowane są czasem resztki mundurów i innego rodzaju ubrań, można więc sądzić, że tylko tyle zostaje z zaginionych wojskowych stalkerów.”

Snork, podobnie jak Nibyolbrzym, jest jedną z tajemnic Zony. W wyniku napromieniowania i egzystencji w naturze linia włosów zniknęła, na ciele pojawiły się siniaki i rany. Maska przeciwgazowa jest przesunięta tak, że dolna część twarzy jest widoczna z całkowitym brakiem ust i brązowymi dziąsłami. Poruszają się na czterech kończynach, często schylają się lub kucają, nieustannie obwąchują ziemię w poszukiwaniu ofiary, ze względu na uszkodzony materiał chrzęstny mutant chodzi lekko zgarbiony. Zmieniła się wewnętrzna struktura kończyn: pojawiła się duża liczba ścięgien, pozwalających Snorkom na wykonywanie niesamowitych skoków. Przed atakiem podchodzą do celu bokiem, próbując obejść go od tyłu. Wydają dźwięki przypominające ryk zwierzęcia. Żyją w stadach, zakładają nory i szukają pożywienia, jednocześnie atakując ludzi i inne mutanty.

Z reguły Snorki żyją i polują w stadach, wielkość sfory jest praktycznie nieograniczona. Mogą jednak polować samotnie. Można je znaleźć w różnych miejscach: w jaskiniach, podziemnych obiektach, laboratoriach, strefach przemysłowych i lasach. Największe legowisko znajdowało się w podziemiach Agropromu przed zalaniem części podziemi przez Najemnika Szramę. Zwykle pełzają po ziemi, węsząc w poszukiwaniu zdobyczy i wąchając ją, najpierw doganiają ją po śladach, a następnie wykonują ogromny skok zadając przy tym cios. Będąc blisko ofiary, rozpoczynają walkę wręcz, zadając dość poważne obrażenia.

W S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla jako trofeum pozostawia swoją stopę, którą można sprzedać NPC lub Profesorowi Sacharow'owi. Ten ostatni może zlecić zadanie polegające na zdobyciu stopy Snorka.

Styl życia i zachowanie[]

Snorki to szalone stworzenia, które prowadzą całkowicie zwierzęcy tryb życia, zasadniczo niewiele różniąc się od drapieżnych mutantów Zony. Poruszają się na czworakach, skacząc lub kucając bardzo blisko ziemi, wąchając ją, próbując wyczuć zapach ofiary lub patrząc w ziemię. Polują ostrożnie i rozważnie, czyhają na Stalkerów w zasadzkach (w ciemnych pomieszczeniach, za krzakami lub w trawie) jak niektóre drapieżne zwierzęta. Błyskawiczne odruchy i przerośnięte mięśnie nóg pozwalają Snorkom na wykonywanie długich, precyzyjnych skoków i rozrywanie zdobyczy na strzępy w ciągu kilku sekund. Po nieudanym skoku wykonuje salto i bezwładnie porusza się kilka metrów do przodu, a dopiero potem zwraca się w stronę wroga w ruchu i ponownie skacze.

Na widok ofiary lub niebezpieczeństwa wydaje ochrypły krzyk, staje dęba i uderza pięściami w ziemię. Nie lubi głośnych dźwięków i buczenia, a gdy słyszy helikopter, chowa się w ukryciu. Na otwartych przestrzeniach Snork próbuje albo uciec, albo zranić wroga potężnym skokiem. Potrafi skakać z boku na bok z dużą prędkością, uderzając stopami.

Żyją w stadach i często żywią się padliną. Snorki to osiadłe mutanty. Spotkanie dużego stada swobodnie poruszającego się po Zonie jest prawie niemożliwe (zwykle chodzą w grupach dwu- lub trzyosobowych).

Relacje.png Stosunek do innych mutantów i stalkerów[]

Dla Snorków wiele stworzeń jest potencjalną zdobyczą. Żyjąc na otwartych przestrzeniach, mają wszechobecnych wrogów – Dziki i Mięsacze. W potyczkach z nimi z reguły wygrywają, po czym wściekle ścigają uciekające ofiary. Snorki zawsze atakują Ślepe psy i chętnie przy tym rozpraszają swoje sfory. Nibypsy są traktowane tak samo, ale ich Snorkom jest o wiele trudniej pokonać ze względu na ich dużą mobilność. Mogą zaatakować Pijawkę, ale jeśli zobaczą, że nie mają z nią szans, wycofują się. Z łatwością wpadają pod wpływ psioniczny Kontrolera, który czasami używa ich jako swoich strażników. Starają się trzymać z daleka od Nibyolbrzymów, chociaż ten jest wobec Snorków neutralny. Głównym wrogiem Snorków jest Chimera. Neutralne dla Burerów i Zombie. Chomiki i Poltergeisty go nie interesują. Bez wahania zaatakują każdego człowieka.

Podgatunki[]

  • Snork ludożerca - rzadki gatunek tych szczególnie niebezpiecznych stworzeń. Posiadają większą odporność i siłę ataku niż ich zwykli krewni. Można ich spotkać w Laboratorium X-16 i w Prypeci.
  • Snork trupojad - jeszcze rzadszy gatunek. Można go spotkać w Laboratorium X-18 i w Prypeci.

Cechy[]

Zalety.png Mocne strony[]

  • Daleki skok (od 10 do 15 metrów).
  • Dość silny atak.
  • Szybka prędkość ataku.

Wady.png Słabe strony[]

  • Niezbyt dużo zdrowia.
  • Łatwo wykrywalny nawet w nocy - zaczyna warczeć, gdy się zbliża, a w spoczynku wydaje dość słyszalne jęki.
  • Wolny podczas skoku.
  • Na średnim dystansie nie skacze.
  • Najbardziej wrażliwy na obrażenia podczas skoku.

Występowanie2.png Występowanie[]

SoC.png Cień Czarnobyla[]

CNM.png Czyste Niebo[]

ZP.png Zew Prypeci[]

Ciekawostki.png Ciekawostki[]

Literatura.png Literatura[]

  • Snork otrzymał swój przydomek od niemieckiego dziennikarza kanału RTL, Urlicha Kose'a, który relacjonował sytuację na Ukrainie po wypadku. W swoich wywiadach nazywał te mutanty "Schnorchel", co oznacza "rurkę do nurkowania". Wojskowi jednak szybko przerobili je na Snork.
  • Książka Dimitrija Sillova "Prawo Snajpera" przedstawia wersję, w której Snorki są Stalkerami, którzy powstają z grobów i nakładają na twarze maskę przeciwgazową, aby ukryć zniszczoną twarz.
  • W książce Władimira Leszczenki "Lot Kondora" Snorki zostały opisane jako mutanty o sadystycznych skłonnościach, kochające tłuc ludzi na miazgę, a następnie torturować.
  • W zbiorze opowiadań "Czyste Niebo" w opowiadaniu o Andrieja Abin wspomina się mutanta o nazwie "Snork", który zaatakował grupę czterech Stalkerów.
  • W zbiorze opowiadań "Zew Prypeci" opowiadanie Siergieja Sokoljuka "Snork" opowiada krótką historię o Snorkach. Początkowo chciały dogadać się z ludźmi, próbowały sobie przypomnieć kim są, pisały nawet słowa na piasku, ale ludzie nie chcieli się z nimi kontaktować - bojąc się ich wyglądu, zaczęli do nich strzelać. W rezultacie Snorki stały się dzikie i złe. Kolejny opowiadanie wspomina, że ​​grupa Stalkerów spędziła noc w samochodzie w fabryce Rostok. Pojawił się Snork, ale kiedy usłyszał muzykę gitarową, nie zaatakował ich. W końcu mutant, nie mogąc przypomnieć sobie swojej przeszłości i nie mogąc znieść bolesnych prób, niewyraźnie krzyknął do Stalkera, by go zabił.
  • Są wspominane w wielu utworach literackich.
  • W epilogu książki "Prawo Naznaczonego" wyrażona jest wersja, że Snork jest Stalkerem, który został dotknięty jakimś gazem i chociaż udało mu się założyć maskę przeciwgazową, wciąż mutował.
  • W książce "Horyzont zdarzeń" Siergieja Nedoruba zostało stwierdzone, że Snorki to Stalkerzy, którzy wpadli w anomalie podczas emisji.
  • W książce Andrieja Lewickiego "Saga śmierci. Mgła." został opisany podgatunek Snorka znany jako "Miastowy Snork". Różni się od innych gatunków ciemnymi plamami na ciele i bardziej agresywnymi nawykami.
  • Książka "Zimna krew" wspomina, że Snorki noszą maskę przeciwgazową, aby nikt nie mógł zobaczyć ich brzydkiej i oszpeconej twarzy, w przypadku zdjęcia tej maski, Snork zacznie się wycofywać i zasłaniać twarz rękami.
  • W książce "Bumerang" główny bohater dobija dwa ranne Snorki, miażdżąc je ciężkimi "jeżowcami".
  • W książce "Odliczanie" Snorki były samotnikami. Protagonista był zaskoczony, gdy spotkał dwa Snorki idące na "Zew", ponieważ jeden po drugim zwykle obgryzali sobie nawzajem gardła.

Galeria.png Galeria[]

Multimedia.png Multimedia[]

Film opowiadający o Snorku autorstwa "Stalker World"
Advertisement