FANDOM


VOG-25R to granat występujący w S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla.

OpisEdytuj

VOG-25R to zmodyfikowana wersja standardowego granatu przeciwpiechotnego VOG-25. Wersja R posiada inny mechanizm zapłonowy, dzięki czemu wystrzelony granat wybucha z niewielkim opóźnieniem.

Podobnie jak pierwowzór, granat VOG-25R cechuje się ogromną siłą rażenia na małych przestrzeniach, generuje bardzo silną falę uderzeniową, pocisk po eksplozji rozpada się na drobne odłamki, które ranią wszystkie cele w zasięgu.

Zasada działania grantów VOG-25 jest specyficzna, są to tzw. granaty "odskokowe", gdyż po uderzeniu granatu w ziemie, ładunek prochu czarnego w pocisku eksploduje i podrzuca granat na wysokość ok 100cm i dopiero wtedy następuje detonacja właściwego ładunku granatu [1].

Granaty w wariancie R nie są tak powszechne jak zwykła VOG-25, w użyciu były tylko w roku 2012. Wcześniej nie były spotykane w Zonie. Pasują one wyłącznie do granatnika podlufowego GP-25. Stalkerzy uzbrojeni w kompatybilne granatniki posiadają jedynie standardowe wersje tego granatu.

Kompatybilne dodatkiEdytuj

Kompatybilna brońEdytuj

Opis w grzeEdytuj

„Granat do granatnika GP-25, zintegrowanego granatnika w Tunderze S14 oraz do granatnika rewolwerowego Bulldog 6. Przed wybuchem podskakuje na wysokość około metra, zwiększając w ten sposób siłę niszczącą.”

WystępowanieEdytuj

Ciekawostki CiekawostkiEdytuj

  • Granat ten występuje w rzeczywistości, ale pod inną nazwą. Prawidłowa nazwa tego granatu to VOG-25P (a nie R)
  • Granat znajduje się w plikach gry Czystego Niebo, ale ostatecznie nie jest dostępny dla protagonisty.
  • Jeśli w grze bohater odczepi granatnik od swojej broni, w czasie kiedy miał załadowane do niego granaty VOG-25R, wtedy amunicja nie pojawia się już w ekwipunku. Jest to błąd gry.

PrzypisyEdytuj

  1. Pojawienie się w drugiej połowie lat 1970. nowej kategorii uzbrojenia – granatników podlufowych zostało zauważone w ZSRR, jednak kraj ten nie zdecydował się na opracowanie konstrukcji wzorowanej na granatnikach amerykańskich. Poszukując pomysłu na nową broń sięgnięto do okresu II wojny światowej i prac niemieckich firm Deutsche Waffen und Munitionsfabriken i Mauser. Prowadziły one badania nad pociskami które określały jako „samonapędzające”, a celem ich prac było opracowanie pocisków pozbawionych łusek. Pierwszy skonstruowany w ZSRR granatnik podlufowych otrzymał oznaczenie 6G15 (indeks GRAU 6Г15). Świat dowiedział się o istnieniu nowej broni w połowie lat 1980. (egzemplarze zdobyte przez afgańskich mudżahedinów). Są też nowsze wersje GP-30 i GP-34 (ГП-30, ГП-34) na ten sam nabój.Na początku lat 90. XX wieku granatnik zmodernizowano. Nowa wersja oznaczona GP-25 posiada zmodernizowany celownik i powiększony, wygodniejszy chwyt pistoletowy. Opracowano także nowy typ granatu WOG-25P ВОГ-25П (jest to tzw. granat „odskokowy”, po upadku wybuch ładunku prochu czarnego podrzuca granat na wysokość ok. 1 metra i dopiero wtedy następuje detonacja właściwego ładunku granatu), zwykły granat WOG-25 ВОГ-25 wyposażono w unowocześniony zapalnik z pewniejszym w działaniu samolikwidatorem - https://pl.wikipedia.org/wiki/Granatnik_GP-25
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.